TilburgDrinkt

COLUMNS

De beste witte wijnmakers ter wereld

Als u bovenstaande leest, zult u misschien meteen aan Franse wijnproducenten denken. Terecht wordt opgemerkt dat de meest befaamde Chardonnay wijnen nog altijd in de Bourgogne gemaakt worden. Een grote witte Bourgogne is van een zeldzame klasse. Maar de mooiste witte wijnen worden gemaakt in Duitsland, langs de oevers van de Moezel en de Rijn. We hebben het dan niet over de goedkope slobbertjes, veredeld suikerwater voor een ramprijs, alhoewel daar nu ook sprake is van een forse prijsstijging. Nee, we hebben het over de grote Riesling wijnen. Wijnen van de beroemde “ Einzellages” . Terroir-wijnen vol met frisse zuren, mineralen en prachtige fruit aroma's. Onsterfelijke wijnen die een enorme structuur hebben en fantastisch kunnen ouderen.

Is dit iets nieuws, zult u zich afvragen. Nee, want rond 1900 stonden de grote Duitse wijnen op de meest prominente wijnkaarten van toprestaurants veel hoger geprijsd dan de grote Franse wijnen. Door de druk van de commercie en een wirwar van onduidelijke wetgeving is daar de klad in gekomen. Het imago van Duitse wijnen is daardoor enorm gekelderd en velen wisten amper nog van het bestaan van de grote Riesling wijnen.

De nieuwe populariteit van Oostenrijkse wijnen heeft er ook voor gezorgd dat de grote Duitse wijnen weer in beeld kwamen. Daarnaast zijn veel witte wijndrinkers op zoek naar een andere smaakbeleving dan de alom bekende Chardonnay. Ze zijn op zoek naar wijnen die gastronomisch ook heel goed zijn in te zetten, zoals de wijnen van top wijnmaker Markus Molitor. Hij weet in de vaak moeilijke omstandigheden waarin Duitse wijnproducenten moeten werken, heel bijzondere en fantastische wijnen te maken. In de Nederlandse top horeca staan zijn wijnen dan ook vaak op de wijnkaart.

Het bijzondere van de Riesling druif is dat zij altijd haar eigen karakteristieken behoudt. Dit geldt voor de Europese wijngebieden zoals de Alsace in Frankrijk, de steile hellingen van de Donau in Oostenrijk of in de noordelijke gebieden van Italië. Ook in de nieuwe wereld wordt deze druif steeds meer geroemd om zijn unieke eigenschappen zoals in Australië of in Ontario Canada. De Riesling is een heel bijzondere druif voor een heel bijzondere en herkenbare wijn. Kom naar onze winkel en maak kennis met de bijzondere wijnen van Markus Molitor. Hij is één van de grote iconen van de moderne Duitse wijnbouw en als u zijn wijnen drinkt zult u begrijpen wat we bedoelen.

Annie van Bergen (T DRINKS)

Revolutie in de Languedoc

De afgelopen jaren ging het niet goed in de Languedoc. Met name door wijnboeren die kwantiteit als uitgangspunt hadden en kwaliteit niet zagen zitten. Ook door de Cave Coöperatives die er in alle opzichten een puinhoop van maakten, omdat ze toch subsidie van de overheid ontvingen.

Natuurlijk werden er ook goede wijnen gemaakt, maar even leek het dat de Languedoc als enorm wijngebied de kwaliteitsslag zou gaan verliezen van de rest van de wereld. Niet alleen van de nieuwe wijnlanden als Zuid-Afrika of Chili, maar vooral van Italië en Spanje. Want in die landen weten wijnboeren voor weinig geld steeds betere wijnen te maken.

De afgelopen paar jaar zien we dat militante wijnboeren uit de Languedoc, verenigd in het CAVR (Comite Regional d'Action Viticole), aanslagen hebben gepleegd op overheidsinstellingen van het Ministerie van Landbouw als wel wijn-bottelbedrijven die er van verdacht werden niet Franse wijnen te bottelen. Ook op supermarkten, discounters etc. die niet Franse wijnen verkochten. De Franse President Sarkozy werd zelf bedreigd toen hij bezoek wilde brengen aan de streek, zodat hij de prijzen van de druiven zou verhogen. Dus echte revolutie, iets waar de Fransen goed in zijn….

Maar intussen vindt er ook een andere revolutie plaats in het Franse zuiden. Jonge enthousiaste wijnboeren die het bedrijf van hun ouders hebben overgenomen, die vaak gestudeerd hebben en stages hebben doorlopen in Australië en Zuid Amerika, maken zich los van de slechte Cave Coöperatives en beginnen zelf met wijn maken en bottelen, vaak met verrassende resultaten. Mensen als Laurent Miquel, die inmiddels wordt gezien als één van de iconen in de regio. Zeer succesvol over de hele wereld! Maar ook een familieals Bonfils. Vader en zijn zonen die gezamenlijk meer dan 800 hectare bezitten in de Languedoc en Roussillon. Rustige mensen die langzaam een imperium opbouwen met kwalitatieve prachtige Châteaux en Domaines. En vooral wijnen met een uitstekend prijs- kwaliteit verhouding. Daarmee kunnen deze bedrijven zich makkelijk meten met de concurrentie uit Spanje, Italië of de nieuwe wereld. Wat dat betreft is deze revolutie heel wat boeiender dan het achterhoede gevecht dat het CAVR aan het voeren is, want het is helemaal niet moeilijk om kwaliteit te verkopen. Uw wijnspeciaalzaak zal u dat heel graag in de winkel laten zien.

Annie van Bergen (T DRINKS)

Terras

"Wat een moedeloos makende bedoening."
Anton zit naast me op het terras, met zijn ongeschoren gezicht en ongewassen haar probeert hij zijn kater te verbergen achter een grote zwarte zonnebril. Hij heeft de avond hiervoor iets teveel Chivas op. Anton is altijd heel gezellig als hij lekker aan de Chivas Regal zit, of 'Chievjes', zoals hij zijn lievelingswhisky koosnaamt. In het begin zijn het vaak diepzinnige gesprekken over de wereld, het wel en het wee, politiek, werk, literatuur, liefde. Chivas vindt hij vooral heel lekker als hij gewoon even naar vrouwelijk schoon wil kijken, zegt hij me altijd.

Na een paar glazen, als ik inmiddels alweer ben overgeschakeld op een gewoon biertje, wordt hij aanhankelijker en begint hij ook tegen wildvreemden te praten. Meestal eindigt een hele avond 'Chievjes' dan ook bij de taxistandplaats waar Anton even zijn relatie vergeet en de intellectueel uithangt door dingen te roepen als "Eej Frank! Lawenadehoeregaan! Lawenadehoeregaan!", waarna hij vervolgens de hele taxi onderkotst. Het zijn altijd gezellige avonden.

Gisteren was ik er niet bij en de whisky is blijkbaar hard aangekomen. "Geen whisky meer voor mij", verzucht hij. "Ik drink nooit meer, dat zweer ik hier en nu op onze vriendschap." Met een grafkop en vastgeklampt aan zijn fles water zit hij onderuitgezakt naast me om, op mijn aandringen, een nieuwe bloesjesdag te overleven. Ik trek meestal zo begin juni mijn schoenen uit om ze pas half september weer aan te trekken. In die tussentijd loop ik op blote voeten of op slippers. En op slippers lopen zal ik. Blaren en spierpijn ten spijt. Het zomergevoel creëren desnoods barbecuen in de stromende regen.

Anton interesseert dat allemaal dan weer geen reet. Hij zit met zijn zonnebril op zijn hoofd een beetje rond te kijken en zich te ergeren aan de plebejers die voorbij wandelen. Hoewel er inderdaad tientallen opgepompte fitnessverslaafden en andere bouwvakkers langslopen, wordt mijn oog toch voornamelijk afgeleid door de Hoegaarden-meisjes (u kent ze wel, uit de reclame). "Waarom zitten we hier eigenlijk?" mompelt Anton. "Iedereen komt hier voor hetzelfde: Dat eeuwige baltsgedrag, die onuitstaanbare paringsdans en jij werkt er vrolijk aan mee En waar draait het op uit? Echtscheidingen, grenzeloos ingekakte stelletjes. Van dat vreugdeloze neuken. Ik kots daarop! Ik doe er niet aan mee, hoor." Kijk, het wordt weer gezellig. Anton ratelt nog een kwartier door maar mijn aandacht wordt afgeleid door het groepje meisjes een paar tafeltjes verder.

Daar fladdert een rokje omhoog. Ik kan daar gewoon niet goed tegen dus kijk de andere kant maar uit. Ook daar ben ik niet veilig. Een serveerster komt op ons af, met de haren los, de arm geheven met het dienblad in de hand, pronte borstjes die vrolijk de wereld inkijken, ogen die licht lijken te geven terwijl ze in slowmotion op het terras, wat zeg ik, ons tafeltje, nee, op mij, afloopt. Mooie muziek begint te spelen, zonnestralen schijnen op ons en deze jonge vrouw, deze Mooiste Vrouw Ooit zit nu al tot aan het einde der tijden op mijn netvlies gebrand. En als ze Helena heet, start ik hier en nu een nieuwe Trojaanse oorlog*.

"Heren! Kan ik jullie helpen?" vraagt mijn toekomstige echtgenote, mijn muze. Ik kijk naar Anton. Anton zit met rechte rug in zijn terrasstoel. Hij is opeens een stuk breder, lijkt het wel. Zijn buikje is ook weg.
Hij zet zijn zonnebril af en kijkt de serveerster aan.
"Heeft u ook Chivas?"

www.frankvanbergen.nl